نتایج پست ها برای عبارت :

من که تا آخر عمرم به پات می شینم

امشب باز یادِ ناکجایِ عزیز افتادم و عکساشو ورق زدم و برای دو تا از دوستان فرستادم، که یکیشون مهدی بود و اونم کم نذاشت و از خاطره های اونجا گفت و جوری از فقدانِ اون شهر و اون دوران دردِ دل کردیم که اسید معده‌م تا حد زد بالا و بعد از مدتها قرص کلیدینیوم سی خوردم و برای اولین بار آنچنان اثر نکرد.
یادت بخیر! 
اونروز هم با سجاد صحبتشو ميکردیم، سجاد ميگفت حاضرم بیست سال از عمرم کم شه و برگردم ترم یک. منم گفتم حاضرم پونزده سال از عمرم کم شه و بر
امشب یکم دلم گرفت از  رنج نبودنش نميدونم ته زندگی من چیه . حس ميکنم عمرم رفته رفته داره کوتاه تر ميشه. نميدونم چرا حتی وقتایی هم که حواسم نیست ولی یهو بهم ميشینه ک عمرم خیلی قراره کوتاه باشه.خیلی غمگینم. بدترین حالت ی آدم غمگین بروز ندادنشه. اینروزا اگر کسی بامن دورادور درارتباط باشه شاید خیلی از نظرش فرق کرده باشم. شاید بگوبخند تر شده باشم شاید ميزان چرت و پرت گوییم زیادترشده باشه. توی خونه شاید اون بزله گوئه هنوز خودمم.اما یه گودی عميقی زیر
همه ماها خاطره هایی داریم خاطرات خوب یا بد ولی برای من فقط یک خاطره خوب بود که مثل معجزه وقتی توی بدترین و سخت ترین موقعیت تمام عمرم اومد دنیامو رویایی کرد
واز وقتی که رفته یادم نمياد هیچ چیزی از زندگیمو انگار همش یک خواب بوده
لطفا ناراحت نشو، دارم کاری ميکنم که روح و ذهنم بفهمه که تنهاشدم و باور کنه
این کارو ميکنم که بلند بشمچ
گلی خوشبوی در حمام روزی - رسید از دست محبوبی به دستم- گرفتم آن گل و کردم خميری _ خميری نرم و نیکو چون حریری- معطر بود و خوب و دلپذیری _ به او گفتم که مشکی یا عبیری_ که از بوی دلاویز تو مستم_ بگفتا من گلی ناچیز بودم - ولیکن مدتی با گل نشستم- گل اندر زیر پا گسترده پر کرد - مرا با همنشینی مفتخر کرد- چو عمرم مدتی با گل گذر کرد- کمال همنشین در من اثر کرد- وگرنه من همان خاکم که هستم
دریا دریا تباین است ميان مکانی که ایستاده‌ام و قله‌ای که گمان مي‌کردم خواهم ایستاد. دبیرستانی بودم، آن روزها که حقیقت بر دیوار آرزو‌ها تکیه داده‌بود اما رفته‌رفته خود را تاراند تا هر چه بیشتر از خواسته‌ها فاصله بگیرد و من دانش‌گاهی شدم. انگار که بهار دبیرستان، تابستان و پاییز را نادیده‌گرفت و صاف به زمستان رسید. من را با وعدهٔ آینده‌ به دانش‌گاه آوردند، نگذاشتن رشته‌ای که دوست داشتم را بروم و حالا بعد از چهار سال حس مي‌کنم که هیچ آی
دانشگاه تخمي ترین جایی هست که تو عمرم دیدم . اکثرا دارن برا نمره سگ دو ميزنن . اساتید دلخوشن که دانشجو بیاد از شون بالا پایین بره . دختر پسرا هم که فقط به دنبال رو کم کنی و ریدن به هم دیگه هستن . فقط تنها نکته مثبتش برای من آشنایی با چند تا رفیقه که واقعا دوست دارن برنامه نویسی کار کنن . دانشگاهی که معیار تاپ و خوب بودن تو یه رشته به نمره و معدل و امتحان کتبی هستش باید درش رو تخته کرد .
آرزوی مرگ ميکنم . 

چه روزهای تلخی ميگذرونم از سیاهی دور چشمانم.و زرد بودن رنگم. جسمي که تحلیل ميره ,نگران نیستم.  قلبم ,روحم و روانم و احساس بی کسی و تنهایی شدید که وجودم رو در هم کوبیده و لحظه ای راحتم نميگذاره. 
دلم ميخواد دنیا تموم بشه و هیچ وقت وجود نداشته باشم. 
دیگه حتی نگران نتیجه ی کنکور هم نیستم ,چه اهميتی داره وقتی که حتی ذره ای اميد به ادامه ی زندگی ندارم .
شنبه،یک اردیبهشت بود.صبح قبل از اینکه درس خوندن رو شروع کنم وبلاگمو چک کردم و با این پست روبرو شدم، انقدر سرگرمش شدم تا تونستم به جواب برسم و.
بله،برنده شدم*__*
یکی از بهترین هدیه های عمرم شد یه غزلیات سعدی با امضاهای دلبر:))
+از همتون ممنونم بچه های خوب رادیو بلاگی هاصداتون گرم:)
ميگفت اگه قراره وقتی حالم بده شعر بگم، حاضرم همه ی عمرم رو تو این وضعیت روحی نکبت بگذرونم.
من شاعر نیستم ولی واسه نوشتن دو خط متن هم یه حالی لازمه که تهش به اشک برسه.
اتفاقا یکی دو شب پیش داشتم به آخر قصه امون فکر ميکردم، انقد تلخ واسه خودم تمومش کردم که گریه تنها چاره اش بود.
ولی فرق داره. حال نوشتن فرق داره. حال تلخ نوشتن فرق داره.
تلخ نیستم این روزا.
همين.
.
.
بماند که گاهی اميدی به این زندگی نیست
شاید الان بهترین وقت باشه با خودم یک کم خلوت کنم.
اولین چیزی که مياد تو ذهنم اینه که یه چن وقتیه که با کارام بعضی توفیق ها رو از خودم گرفتم. توفیق خدمت، توفیق عبادت خداوند به نحو شایسته، توفیق نماز شب، توفیق تلاش و کوشش . .
دلم نمي خواد همينجور بمونم.
باید کاری کنم.
دارد عمرم مي گذرد.
از همه بیشتر حسرت نماز شب رو مي خورم.
ای کاش هميشه توفیق مي شد که بخونم.
دلم گرفته . .
 
بین همه ی احساساتی که تو عمرم تجربه کردم ترس مخرب ترین و هولناک ترینشونه
از آذر پارسال  تا الان که مرداده خود احساس ترس آروم آروم وارد روحم شده و همه جای روحم رو فرا گرفته و من نميدونم باید باهاش چیکار کنم .
حالا از همه چی ميترسم سعی ميکنم ازش فرار کنم نميشه سعی ميکنم باهاش روبه رو شم نميشه و حتی نميدونم چی از جونم ميخواد :(
* عنوان مصرعی از فروغه که تغییرش دادم 
و یاسم از صبوری روحم وسیع تر شده بود
 از هر کسی برای کمک بهم، داره واقعا باورم
ميشه، قسمتم اینه به هدفم نرسم!! خدایا کمک کن!!! نوکرتم کمک کن!! خرتم
کمک کن! واقعا احساس ميکنم دارم سکته ميکنم!!
خدایا خودت کمک کن! هر
روز اوضاع داره قاراشميش تر ميشه! سخت تر ميشه! این همه رفتم تهراان دست از
پا دراز تر برگشتماگه قراره بقیه عمرم هم همين اوضاع بدبختی باشه، خیلی
ملو و اروم امشب تمومش کن راحت بشم!!!تمومش کن دمت!!!
خدایا مراقب ما که نبودی، مراقب خودت باش لااقل!
مادر از طبقه‌ی پایین صدامون کرد.
ما هم به رسم کمي فراموش شده‌ای، روی پله‌ها شروع کردیم دویدن. که انگشت شست پامون همراهی نکرد و زیر تنمون پیچید و، شد آنچه شد :)
داداش هم که پشت سر ما بود گفت، این حرکتا از سن شما گذشته دیگه.
و راستش شدید به فکر فرو بردم.
27 سال.
یعنی نیمي از فرصتم رو از دست دادم، تازه اگه عمرم طبیعی باشه و .
و حالا که فکر مي‌کنم هنوز دست‌آورد مهمي کسب نکردم.
آدم خوبی نیستم
و وقتی هم باقی نمونده
چه حس بدیه.
بالاخره تموم شد. زمانش انگار از پاک کردن ده کیلو آلبالو واسه مربا بیشتر طول کشید :دی. یعنی مخم داره ميترکه اصلا در خودم نميبینم دوباره بخونم اصلا هرچی شد (الکی) برم حموم بعدش بخوابم تا ساعت چهارو پنج بعد بیدار بشمو مرور کنم. شایدم نخوابم اسنرس دارم نميدونم نه ميخوابم که صبح زود بیدار بشم اینجوری بهتره. مخم نميکشه به چیز دیگه فکر کنم از خود صبح سرم تو زبان بود. تو عمرم اینقدر زبان نخونده بودم فکر کنم. خلاصه که همين. دنیا هنوز قشنگیاشو داره. من بر
این لحظاتِ به ظاهر خاص رو در تنهاییِ خوبی سپری ميکنم.
برعکس هر سال که دم دمای عید خبر از یه آدمي ميرسید امسال عید جدایی بود.
برعکس هميشه ی عمرم آخرای امسال نگاه ها رو روی خودم حس کردم.
نگاهای شیرینی که بوی نجات ميدن.
یک بار ميگم سال بدی بود یک بار ميگم خیلی خوب بود!! دروغ هم نميگم.
من بدترینِ خودم بودم امسال ولی بقیه باهام بهترین ها بودن.
شکر.
اميدوارم توی سال جدید حال امام زمانمون رو نگیریم.
اميدوارم حال به شیطون ندیم.
اميدوارم راه سوم رو که
نميدونم از کجا واز چی شروع کنممعمولا وقتی اینجوری ميشم خیلی سخت ميشه همه چیز برامحتی نوشتن
حرفها و کلمات درونم را پر کرده اند و آمده و آمده اند تا گلویماز انجا بالاتر نمي آینددارد خفه ام مي کنند این همه نگفتن.

به زندگی این روزهایم از بالاتر نگاه ميکنم
امسال.سالی پر از نوسان.بلندی هایی که رمق از جوانی ام گرفت. و پستی هایی که پستم کرد.
در قسمتی از سالهای عمرم گیر کرده ام.حبس شده امهرچه به در و دیوار ميزنم ولی هیچ کس به کمکم نمي آ
دوران سنی حدود 17 تا 25 سالگی بهترین دوران زندگی یا طلایی ترین دوران هست که آدمي ميتونه مسیرش رو مشخص کنه.
سال ب سال که ب سنم اضافه ميشه فراز و نشیب های زندگی شخصیم هم زیاد ميشه که الحمدلله بخیر گذشت.
هر سال ک از عمرم ميگذره دیدم به دنیا واقع بینانه تر ميشه.
آن شاالله بتونم بهترین دوران رو برای زندگی متاهلی و شریک زندگیم رقم زده باشم و رقم بزنم.
الحمدلله بهترین هدیه تولد امسالم رو از خدا گرفتم.
ب اميد دیدنش.
#قابل توجه شریک زندگیم: هدف و تلاش
داشتم الان چت مي‌کردم. یکی سنم رو از من پرسید و من اشتباهی گفتم بیست سالمه. بعد درستش کردم. از طرفم پرسیدم اون چند سالشه. جواب داد هجده. اون لحظه به این فکر کردم که خب تازه مدرسه رو تموم کرده.بعد نگاهم به سن خودم افتاد. یهو فهميدم حداقل شش سال از این بیست و یک سال بیخودی تلف شدن. چه چیزها که مي‌شد توی این مدت یاد گرفت و هیچکس نتونست، چه کتاب‌ها که مي‌شد خوند و خونده نشد، چه آهنگ‌ها که ميشد گوش داد و چه رویاهایی که مي‌شد دنبالشون کرد و حداقل بر
دلم ميخواد آدرس این وبلاگ رو به زعرا بدم چندین بارم بهش فکر کردم. دلم ميخواد مخاطب داشته باشم. نميخوام تمام عمرم برای خودم حرف بزنم.
ولی از طرفی برام سخته که ضعیف باشم. اینجا تمام افکار ضعیف و غرهامو مينویسم. چیزایی که هیچکس هیچ وقت نشنیدتشون و از این متنفرم که یه دختر ضعیف و افسرده به نظر بیام.
و از طرفی حس ميکنم اگه ادرس این وبلاگ رو بهش بدم یه مسئولیت اضافه براش تراشیدم. حالا بیاد اینا رو بخونه و شایدم نگران شه یا هرچی. 
نميخوام یه بار فکری اض
حدودا یک ماه و نیم پیش بود که گوشیمو گم کردم، نميدونم توی تاکسی انداختم یا قبلش بجای گذاشتن تو کیف انداختم کف خیابون :/
ازون موقع گوشی قدیمي همسر رو دست گرفته بودم.
هفته پیش که رفته بودیم سپیدان جاتون سبزززززز، گوشی نو همسر هم افتاد توی آب و تاچ ال سی دیش سوخت :(
این شد که ایشونم گوشی قدیمي منو دست گرفت و .
از بعد از ظهر که اومده هی ميگه:
+مهران کیه؟
-مهران؟ کدوم مهران؟
+مهران کیه؟
-مهران مدیری؟
+مهران کیه؟
_مهران غفوریان؟
+مهران کیه؟
_والا من تو ع
سالی که گذشت از پرتجربه‌تربن سالهای عمرم بود تا به الان، سالی که در ابتداش حتی قسم مي‌خوردم به اعتبار و اعتماد آدم‌هاش که الان بسی پشیمانم، سالی که ميگفتم بدون فلان جا یا فلان فرد یا فلان دوست و فلان فاميل دنیا سخت ميشه و من زندگی بدون اینا رو نمي‌خوام الان به جایی رسیدم یا مرا به جایی رساندند که از کارهای کرده و نکرده‌ام پشیمان شده‌ام! گاهی مي‌خواهم فریاد بزنم که مگر خودت شاهد نبودی چه بر سرم آمد و یا آوردی پس این همه اصرار برای ماندنم ب
دردا که گشت با من، بیگانه یار جانیبا دست خود مرا کشت، لب تشنه در جوانیمن از نفس فتادم، بر خاک رخ نهادماو مي‌زند به مرگم، لبخند شادمانیای بلبلان بنالید ای لاله‌ها بریزیدشد باغبان دل را گار جان خزائیغم‌‌ها بدل نهفتم، در دم بکس نگفتمبردم بگور با خود صد غصة نهانیلب تشنه‌ام ثوابی، ای امّ فضل آبیبالله این نباشد، پاداش مهربانیبر دیده‌ام ستاره، در سینه‌ام شرارهبا قلب پاره پاره، رفتم ز دار فانیعمرم چو عمر یک آه، کوتاه بود کوتاهشد اول حیاتم
هرچی بیشتر از روزهای عمرم ميگذره بیشتر به این ميرسم که باید کمتر حرف بزنم.
حالا این حرف زدن شامل زوایای مختلفی ميشه که از حرف!برمياد اما اینجا بیشتر منظورم وظیفه ی!!قضاوت کردن هست.
چه بسا امروزِ من ابعاد شخصیتی را داره بروز ميده که دیروزِ من ازشون ناخرسند ميشد و اصلا نفهميدم چی شد و چه مسیری طی شد که من کاملا ناخواسته ویژگی هایی را پیدا کردم که قبلا با دیدنش در فرد دیگه تعجب مي کردم،تعجب ازین که مگه ميشه اینجوری بود یا مي گفتم وای من که اصلا
دستام بوی توتون مي‌دن؛ بوی توتون سیگارهایی که داشتم روشون نقاشی مي‌کشیدم یا مي‌نوشتم. برای اولین بار توی عمرم، تو کشوی ميزم یک بسته وینستون آبی دارم. روی تک تکشون چیزایی نوشتم که فقط یک نفر به جز خودم متوجه مي‌شه که چی  گفتم و این خودش خر کیف بودنم رو دو چندان مي‌کنه. در حالی که امروز ادامه دیشبه و من تقریبا هزار بار بغض کردم و چند بار هم یه قطره کوچیک دیدم که آروم آروم مي‌آد پایین و یه جایی پایین لپم و نزدیک اون دوتا خال‌ام محو مي‌شه، اما
دیشب از فکرو خیال نميتونستم بخوابم رفتم یه دوش گرفتم و بعدش موهامو سشوار کشیدم ابجی هم بیدار بود همينطور نگاش ميکردم  اخه من چقد دلم برات تنگ ميشه یکی یدونه حتی واسه دعواهامون من اصلا نميخوام جایی برم ميخوام تا اخر عمرم همينجا باشم ابجی هم یه جوری معصومانه منو نگاه کرد و لبخند ميزدفداتبشمبعدش گرسنمون شدو پنیر و گوجه خوردیم و اهنگ گوش  دادیم و نفهميدم کی خوابم برد ظهر هم ساعت 15بیدارشدم و بعدش ناهار خوردم و خونه هارو تميز کردم نميخواستم
نابغه فیزیک که عمر گرانبها را مشغول تجزیه و تحلیل گوشه ای از جزئیات عالم ماده کرد، هنگام حس کردن نفس های مرگ اعتراف ميکند که تمام عمرش را هدر داده !
دانلود فیلم
رحمة للعالمين» آمد طبیبت زو طلبچه ازین عاصی وز آن عاصی همي جویی شفا
تو نهاده بر سر ما پای و ما گفته به توای نهاده پای همت بر سر اوج سما»
 
انتظار نوشت:
حکایت من و تو حکایت عجیبیست
حکایت شوریدگى ،بیقرارى ، انتظار و آشوب دیدنت و ندیدنت؛ بى آنکه حتى یک بار دیده باشمت.
غُصِه عالم در دلم تلنبار ميشود؛ باز هم چشمانى به راه مانده،خواب ميرود در امتداد شب 
و فردا دوباره غم نبودنت و بى تابى دلم که روز به روز بیشتر ميشود
.
درد عالم در من فریاد ميکشد وقتى باید کنارم باشى و هم هستى و هم نیستـــــى
.
نگذار به نبودنت عادت کنم، من با تو این آشوب را دوست دارم، من با تو این طوفان را دوست دارم
چند سا ل پیش دوستم یه دفتر کاهی خوشگل بهم هدیه داد که صفحاتش خط کشی نبود و روی جلدش هم طرح ساده و زیبایی داشت
تصميم گرفتم چیزایی توی اون بنویسم که هرگز از نوشتن اونا و بعدا اگر احیانا موند بعد از مرگم از افشا شدنش، شرمنده و یا پشیمان نشم.
این شد که دفتر دوسال خالی موند
دیدم اوراق زیبا دارن به بطالت مي گذرونن
اومدم و نوشتم
گاهی خوشگل
گاهی خرچنگ قورباغه
گاهی قطرات اشک روش چکید
گاهی چیزایی نوشتم که پشیمان شدم
این دفتر عمرم که الآن اییییینهمه از ا
بند هایی در زندگی ام بوده اند ؛از کودکی احساس ميکردم شان
یادم هست که تلاش ميکردم برای رهاشدن؛ ولی
هرچه بزرگتر شدم اون گره ها رو که نتونستم باز کنم هیچ بلکه گره و بندهای جدیدی اضافه کردم
واما اکنون
بعد ازبیست و یک سال و چند ماه احساس ميکنم اسیر این بندها شده ام
نميدانم چرا ولی وقتی یه نگاه به بندهای ضخیم و یه نگاه به عزم و اراده خودم ميندازم ميترسم
ميترسم از اینکه زورم نرسه؛عمرم که داره مثل برق و باد ميگذره اونم به چه قیمتی؟!
به قیمت سپید
ماه بانوی عزیزم
هیچ چیز در دنیا جلودار عشق نیست هیچ نیرویی سحری جادویی حریف عشق نخواهد بود مثل معجزه عمل مي کند و وقتی در طغیان باشد خروشان به پیش مي رود تا  دل به دل دریا بزند.
من از ميان ميلیونها چشم دچار چشمانت شدم شاید خیلیها قلب را عامل عشق بدانند اما من تصور مي کنم مغز ابتدا به چشمها فرمان مي دهد و چشم ها عشق را بهتر مي فهمند چشم مطیع بی چون و چرا نخواهد شد چشمها دروغ نمي گویند .
من دچار چشمانی شدم که از گوشه گوشه اش مي شود ق
شب بعد پیرمرد داشت دوباره از اتاقک بیرون مي رفت که استاد پرسید " آیا اقیانوس شناسی خوانده ای ؟"
+ اقیانوس شناسی چیست استاد ؟
" دانش مربوط به اقیانوسها "
+ خیر استاد ، من هرگز چیزی نخوانده ام .
" پیرمرد تو نیمي از عمرت را به باد داده ای "
پیرمرد با چهره ای گرفته دورتر شد و  با خود اندیشید " من نصف عمرم را بر باد داده ام . این مرد دانشمند اینطور مي گوید "
شب بعد بار دیگر استاد جوان از ناخدای پیر پرسید " آیا هواشناسی خوانده ای ؟
+ هواشناسی چیست استاد ؟ حتی ا
امروز تو سنت ایميل گوشیم چنتا ایميل پیدا کردم که هیچ یادم نميومد کی نوشته بودمشون. مال دو سال پیش بودن. دوتاشون یه انگلیسی خیلی خفنی بود واسه اجازه ترجمه یه مقاله. حتا یادم نمياد اونارو چجوری نوشتم. جدن چرا؟ چجوری آدم ممکنه این چیزا یادش بره؟ من قبلنا فک ميکردم یه چیزای اینجوری، خفن و خاص! از یاد آدم نميره. ولی حالا ميبینم که رفته.
جدا از اون دوتا ایميل انگلیسیه، اون چنتا ایميل دیگه رو نميدونم چرا یادم رفته بود. چون اونام چیزیا مهمي بودن، برای
نميدونم چرا هنوز تو مغزم نرفته که با فلانی دیگه همه چی تموم شده،مغزه لعنتی هرازگاهی ميگه هی تو به فلانی اینو بگو الان،هی تو الان این عکسو واسش ارسال کن،هی تو الان بهش فکر کن فکر کن فکر کن.مغزم چشه؟چرا نميفهمه فلانی دیگه نیست چرا نميخواد بفهمه فلانی دل خوشی نداره ازش.
ميرسیم به سعدی که:

.ای مسلمانان به فریادم رسید
کان فلانی بی‌وفایی مي‌کند
کِشتی عمرم شکسته‌ست از غمش
از من مسکین جدایی مي‌کند.

+حالا اگر زرتشتی،بودایی،مسیحی و دیگر ادیان هم
هر وقت بارون با شدت ميباره من یاد "لوتینِت دَن" مي افتم که ترجمش به فارسی ميشه سرجوخه دَن، لوتینت دن یه کاراکتر تو سینمایی "فارست گامپ" ـه که تو یکی از سکانس ها وقتی بارون با شدت مي باره حرفایی مي زنه که خیلی جالبه و اینکه فیلم فارست گامپ خیلی خوبه من سه بار دیدمش و فکر کنم اگه همينطور ادامه بدم تا آخر عمرم بتونم سه بار دیگه هم ببینمش :)
روز های زندگیم روی غلتک افتادن و بدون اینکه بخام فکر کنم چطور بگذرونمش دارن مي گذرن! 
_خوشم مي آد؟
آره، یه طورای
20 شهریورتولدم بود خواستم بیام و پست جدید بزارم نشد با خودم فکر مي کردم الان7ساله شده وبلاگم 26 سال از عمرم گذشت چیزکمي نیست تقریبا4سال از زندگی مشترکتازه دارم به شناخت ميرسم اول از همه خودم ميشناسم که واقعا چی دوست دارم! چی ميخوام! چطوری ميخوام یا دوست دارم زندگی کنمکه الان دیگه دیرشده،چون دیگه نمي تونم خودم تصميم بگیرمواسه زندگی مشترک،تازه ازطرف مقابلم به شناخت رسیدم،تازه فهميدم هدفاش چین؟تازه فهميدم دلیل یه سری از کارش داشتن چه افکاری ب
امروز آخرین امتحان ترم سوم هم تموم شد. زمان داره خیلی زودتر از اون چیزی که انتظارش رو داشته باشم مي‌گذره(کلیشه) در واقع از اولین روزی که من پام رو گذاشتم توی دانشگاه این باید نهمين ترم من مي‌بود. باورش سخته که این همه زمان از اون روز گذشته باشه. که اولین بار نشسته بودیم روی صندلی هایی غیرنیمکت! اونم چه صندلی‌هایی؟! پلی تکنیک تهراااان. با شعار ما پلی تکنیکی هستیم، پلی تکنیکی هستیم ، ما شیر فلانیم و . . که فی الواقع تا همين فارغ‌التحصیلی بیشتر
های گایزامروز با پیام معذرت خاهی خاهرم بابت دیشب از خاب بیدار شدمبعدم نزدیک بود خاب بمونم اول کاری :)پاشدم رفتم سرکار و یه خامه عسل بردم به هوای اینکه سر راه بربری بگیرم و کارمند بازی دربیارم صبحونه مو تو بیمارستان بخورمکه بربریه بسته بود و خجالت کشیدم از بقیه نون بگیرم تاساعت سه فقط چندتا خرما خوردم :dی مریض تصادفی اوردن. یه عکس تو بخش تنها گرفتمدیگه اینجوریراستی گفته بودم تو بخش عاشق صدای یکی شدم بعد فهميدم متاهله؟ :dتو کل عمرم شاید سه چهار
چه کاریه واقعاً انقدر معذب مي شم مي شينم دور سفره یا ميز، یهو یکی مي گه: "به دوربین نگاه کنید". زیاد موضوعو باز نکنم چون خیلی رایجه ولی من اذیت مي شم. من از غذاهای خودمم عکس و استوری نمي ذارم مگه چای یا قهوه یا همچین چیزی که با یه شعر بشه مچش کرد یا یه موزیک روی فیلم خودنش.پولو ماهیچه جلو آدم باشه، عکس گرفتن نداره آخه.نمي دونم. شاید من طرز فکرم متفاوته ولی خب این متفاوت بودنه حس خوبی بهم نمي ده. زشت هم هست به کسی بگی: "نگیر!"
     روزهای بَدی را گذراندم و گذشتم.، شایدم هم نَه، هنوز.نگذشته ام. تردیدهایم کَم تر شده اما باز هم مي گویم صبرم مي باید. دیگر چه مي خواهد بر سرِ این آوار بیاید؟مي گردم و مي جویم و نمي یابم، نمي بینم؟!، نمي دانم. 2:44هیچ چیز نیست که به من بگوید،خواهم رسید. رسیدن یک چیزِ دور و بعید مي نماید اما من، عمرم را داده ام و این اصلا و ابدا، شوخی نیست.وقتی به مرگ نزدیک شویم، خواهیم فهميد که نَه، شوخی نبوده و نیست.اما همين من، مرگ را نفهميده ام؛ تنها همين ک
سلام .
خیلی دلم برای بنی تنگ شده .
وقتی مادرم مرد بدترین و سنگین ترین حجم دلتنگی عمرم رو تجربه که و بعد از ۵ سال بهش عادت کردم.وقتی پدرم مر د زخم دلم عميق تر شد هميشه از خدا مي خواستم یه راه ارتباطی بین من و مامانم برقرار کنه حداقل بدونم حالش خوبه وقتی مي رفتم سرخاکشون داغون تر مي شدم.برای همين دیگه اصلا نرفتم اونجا،  مي خواستم فراموششون کنم .بعد از ۵ سال تقریبا به نبودنشان عادت کردم به اینکه چنور باید رو پای خودش وایسه،  حس کردم موفق شد
هميشه با نگاهی مرا خریده ای، بی اینکه خوب و بدی را اینجا به حسابم
بنویسی!که اگر ميخواستی حساب کنی، همين جا حساب من با این اعمال یکسره بود!
آن هم مستقیم اعماق آتشت.
اما بخت یار است و من مسافر تمام فصل هایی هستم که تو مرا مي نگری. و
سرمست از رُخ به رُخ شدنم با تو، همچون کودکی سرخوش از مهر مادر، تا تو
نگاه مي کنی بساطِ دلم را جمع مي کنم و مي آورم درست، کنار آسمانت پهن مي
کنم.
نه! خوب ميدانم باز هم اشتباه از من است، و تو داری نگاه مي کنی و من
آنقد
دومين یا سومين سحر ماه رمضون سال ۸۸ بود که پدربزرگ عزیزم سکته ی مغزی کرد و به کما رفت.
هیچ چیزی برام غم انگیزتر از دیدنش رو تخت بیمارستان نبود.
به زورِ دستگاه ها نفس مي کشید و هر چی صداش مي کردم بی فایده بود. دکتر مي گفت صداتون رو ميشنوه ولی مگه ميشد صدام رو بشنوه و جوابمو نده؟
فقط دو روز رفتم ملاقاتش،بعدش همه ی نوه ها جمع شدیم تو خونه ی پدربزرگ تا منتظرش بمونیم.
یادم نیست دقیقا چند روز بعد بود اما یادمه اذان ظهر رو گفتن و همه ی نوه ها آماده ی نماز
خیلی دوست دارم جواب ندی. یکی از هدفن‌ها را از گوشم بیرون مي‌کنم. ميخواهم قطع کنم. نمي‌دانم چرا دوست ندارم جواب بدی و از این دلیل نداشتن کلافه ميشم اما قطع نمي‌کنم. بدون دلیل قطع نمي‌کنم. برخلاف دیروز و پریروز اینبار جواب ميدی. من اما همين امروز نمي‌دانم چرا نميخواستم جواب بدی. صدای بچه از پشت تلفن ميآید. حالم را مي‌پرسی ميگم خوبم و حالش را ميپرسم. ميگی چه خبر ولی من توجه نمي‌کنم. حال بچه‌ را ميپرسم. مي‌خندی. من کم‌کم صدای خنده‌هایت یادم
صبح قبل بیدار شدنم خواب ميدیدم با مردی هستم که ظاهرش جذابه و خیلی با لطافت و دقت و محبت باهاش برخورد ميکردم اما ميدیدم با دخترای دیگس(توی جمعی پر دختر وارد شدیم یهو گف شما همتون همو ميشناسید؟ گفتیم اره یه ترس تو چهرش اومد  واز جمع فرار کرد! دنبالش ميرفتم و دروغاش رو ميشد برام و وقتی منو ميدید ماست متلیش ميکرد و دوباره یکم بعدش دروغی ميگفت و دوباره دستش پیشم رو ميشد. یه جا رسیدم رفتم داخلش مث اتاق بود و با یک دره نیمه واردش شدم دنبالم اومد که با
و وقتی اون حرفا رو شروع بکنم
قطعا باید براشون یه برچسب جداگانه انتخاب بکنم و تا آخر عمرم درمورد این
موضوع بنویسم . ولی تا ميام بنویسم ميگم نه بیخیالش تو سایت
جدید بنویسشون ! الان خوددرگیری سایتی_ وبلاگی گرفتم ‍♀️‍♀️
من
اتاقم تو تابستون از بقیه نقاط خونه ۱۰ درجه خنک تره . بعد نصف شب بقیه
گرمشونه ولی هوا برای من عادیه . اونا ميرن کولر روشن ميکنن . و اتاق
من هواش دقیقا مثل اواسط آبان ميشه و با افتخار اعلام ميدارم که بنده
دارم س
چهارسال پیش امروز.
همه لبخند داشتیم.همه خوشحال بودیم.همه به هدفی که ماه ها براش تلاش کرده بودیم رسیده بودیم.همه فکر ميکردیم تا آخر باهميم،دیگه سختی ها تموم شده،همه یه طوری برا خودمون رویایی ساخته بودیم که مطمئن بودیم بهش ميرسیم،اما سرنوشت نخواست.نخواست خوشحالیمون رو ببینه. نخواست شاهد خنده هایی باشه که از ته دل بودن.
از هم جدا افتادیم.
الانم خوشحالیم اما بعد از شکست هایی که هنوز که هنوزه ازش یه چیزایی باقی مونده.
هنوز بعد از چهارسا
طی یک اقدام ناگهانی پا مي‌شیم مي‌ریم بیرون که مثلا یکم یادمون بره فردا/پس‌فردا نتایج رو مي‌خوان بزنن،ولی دوباره مثل الان مي‌رسم خونه و ميشينم سر تخت و قلبم تند مي‌زنه خیلی تند.داشتیم فکر مي‌کردیم چه‌قدر خوب مي‌شد اگر مي‌تونستیم چندین سال آینده‌مون رو با هم باشیم،چه‌قدر تصورشم دوست‌ داشتنی بود ولی کی مي‌دونه؟!
چه‌قدر از آخرین باری که دوتایی بیرون رفته بودیم گذشته بود.هرچه‌قدر بیشتر مي‌گذره مي‌بینم تصميمای ۱۶-۱۷ سالگی‌مون چه
اپیزود اول: سختترین قسمتِ کراش زدن رویِ یه دوست چیه؟ اینکه نمي‌تونی بهش بگی و مي‌ترسی دوستی‌تون بهم بخوره؟ اینکه نمي‌دونی خودتو ترجیح بدی یا دوستی‌تونو؟ هرچی هست من تو این سختترین قسمتش گیر افتادم.
اپیزود دوم: امشب با گیانک و فاطمه رفتیم بیرون. گیانکو اگه بخوام توصیف کنم فقط مي‌تونم بگم beautiful mind. چونکه ذهنش اونقدر قشنگه که کاش مي‌تونستم ذهنشو ببوسم و بردارمش برایِ خودم. دوست داشتنی یا هرچی. قشنگ‌ترین بودنو داره معنی مي‌کنه برام.
اپیزو
چند روز دیگه نوبت مشاوره دارم و هر دفعه که یادش مي‌افتم خوشحال مي‌شم. الان یه سالی هست که فهميده‌ام یه سری مشکلات اساسی دارم که باید حل بشه.
یکی از بهترین مدل‌هایی که وضعیت منو توصیف مي‌کنه اضطراب عملکردی (anxiety performance) هست؛ یعنی وضعیتی که شما موقع انجام کاری اضطراب دارید. در مورد من قضیه این‌طوریه که اگه احساس کنم تو کاری به اندازه کافی خوب نیستم به شدت استرس مي‌گیرم و با سرعت هرچه تمام‌تر از اون موقعیت فرار مي‌کنم.
سال‌های زیادی از عمرم
+ من اصول شخصی زیادی دارم.
که هروقت حوصله‌ام سر برود حاضرم تک‌تکشان را زیر پا بگذارم.
_____________________
+ آدما وقتی حوصلشون سر ميره فک ميکنن دل تنگ شدن
_____________________
+ من واقعا به داشتنه دوست و رفیق نیاز ندارم
این حس فقط یه توهم در اثرِ شدتِ بیکاری بود
رفیق اینجوریه که وقتی نداریش حس ميکنه باید باشه
اما وقتی هست روزی صد بار آرزو ميکنم
که بره خلاص شم از شرّش
_____________________
+ دارم یه مجموعه مقاله کوتاه مينویسم از تجربه هام:
    _ راهکار های خلاصی از حسِ کاذب ت
کلی اتفاق افتاد که دلم نیومد ننویسمشون،عروسی م.ع هم تموم شد(24 م) و به چشم همزدنی گذشت،نه آرایشگاه رفتم نه زیاد وقت گذاشتم روی آرایشم،راستش خیلی بی حوصله بودم حتی چندبار به سرم زد که نرم مراسم و بگم مشکل پیش اومد‌.اما کم کم بهتر شدم و اماده شدم و رفتم،قشنگ شده بود =) کاش زندگی مشترکش هم مثل چهره ش قشنگ باشه و خوشبختی حس کنه.
آخرای شب پیام های باب به ف.ح رو خوندم،غمم گرفت،عکس پارتنرش رو واسش سند کرده بود،یادم رفت بگم فلانی!گفتم باب!ببخشید.
ف.ح لحظ
از وقتی فهميدم که اجداد ما روس هم بودند حتی! خیلی دلم مي خواست زبان روسی یاد بگیرم و برم اونجا رو ببینم! شاید به این دلیل که من آوميم که خیلی به رگ و ریشه افراد اهميت ميدم!خب عربی رو تا حد قابل قبولی بلد بودم! و ترکی هم تا حد بخور نميری یاد گرفتم! اما روسی هنوز برام جالب و دست نیافتنی به حساب مياد.
الان داشتم نقشه جهان رو مي دیدم و دلم مي خواست همه جا رو ببینم. بیگانگی من با جغرافی ازونجایی نشات مي گیره که تو دبیرستان 40 تا سوال مي دادند بهمون برای
دیروز صبح خواب عجیبی دیدم. یعنی دوتا دیدم ک اولیشو بیخیال.ولی دوميش خواب دیدم رفته بودم مکه ! بله. اینقد عجیب ! بعد توی خواب داشتم فکرميکردم ک من چی کار کردم چی خوندم ک این سفر نصیبم شد.یاد ی دعایی افتادم ک گفته بود اینو بخونی تا حج نرفتی نميميری بعد باخودم گفتم نه منکه نخوندم اینو پس چطور تونستم بیام مکه! در یک حالت خرذوقی خاصی بسرميبردم ک نگو و نپرس. اونجا فکرنکنم ی چندنفردیگه ام بودن باهام. بعد من باهمون مانتوشلوار معمولی بودم نه لباس اهرام.
     در اثنای زندگی! من، یک فراموش شده ی متحرک الکالبدم؛ یک تنگنای بدونِ راهِ گریز. خودم هم نمي دانم چه بود، چه شد و چه خواهد شد! خیلی چیزها را از دست داده ام و شاید ارزشمندترین شان، همين "عمرم" باشد .   در حیرت زدگی و سرگردانیِ مرگِ یک زن، هستم که شاید تا مُدَّتِ مَدیدیباورش نکنم. خیلی وقت ها، نمي توانی خودت، بودنت، نَفَس کِشیدنت، خواب و خیزت را باور کنی، چه برسد به سایرین. بگذار ندانم که کجای این لحظه ها، موجودِ بی شکلِ مرگ، در حالِ قُعود
ميبینم که کم کم دارید آماده ميشوید برای تحویل سال. کی سفره هفت سین رو چیده؟ حمام آخر سال رفتید؟ آرایشگاه چی؟ و
زمان خیلی زود ميگذره، خیلی خیلی زود، قدری زود که چند نفسی دیگر باید سر سفره هفت سین 99 بشینیم.
من تو این پست قصد ندارم که سال 98 را تبریک بگم، نه.
چندروز پیش بین وبلاگ های مورد علاقه‌ام که مي‌چرخیدم رسیدم به وبلاگ حوا خانوم که تازه بروز شده بود، مطلب پست جدیدشون رو که خوندم انتهای پست یک سوال پرسیدن که در این پست ميخوام مفصل به اون سو
یه فکری که از دیروز ناراحتم کرده اینه که چرا هميشه به کم قانعم!با اینکه ميدونم مغزمون ما رو به سمت جایی ميبره که بهش فکر ميکنیم، اما بازم شیوه ی تفکرم رو عوض نمي کنم.
یه بازیگری بود انگار سال ها پیش، مجری ازش پرسیده بود چند سال ميخوای عمر کنی؟ گفته بود 300 سال 500 سال! هر چقدر بیشتر بهتر! از خدا ميخوام بیشترین حالت عمرم رو داشته باشم! چرا براش آرزو نکنم!
ولی من متاسفانه، اینقدر برای خودم موانع ذهنی ميسازم که همين موانع بهم آسیب ميزنن.
ترم اولی که ار
فکرش را هم نمي کردم که این قدر زود تمام شوند؛ انگار همين دیروز بود که در کلاس مي نشستیم و از پشت پنجره ، پاییز را تماشا مي کردیم و زنگ های انشا معلم مان آهنگ پاییز عاشق است را مي گذاشت و از ما مي خواست انشا بنویسیم و  تازه آن زمان بود که واقعا دوستش مي داشتم حتی با اینکه غروب هایش غم سنگینی را بر دلم مي گذاشت، با این همه در آن زمان بسیار عاشقش بودم ؛ و آنقدر زود به اتمام رسید که نفهميدم چه گونه شروع شد واقعا با گوش دادن آهنگ پاییز عاشق است دلم تنگ
ترانه سرای عزیز، سلام!
همين اول برایت بنویسم که متاسفانه نامت را نمي دانم و باید ببخشی ام. ماجرا از این قرار است امشب کسل شدم و هوس کردم چند آهنگ شاد و پاپ ِ شش و هشتی download  کنم و بنشينم و گوش کنم شاید موسیقی حالم را سر جایش بیاورد. راستش ملغمه ایی از ده دوازده آهنگ گرفتم و شروع کردم به گوش دادن و از شانس بد یا خوب تو اولین آهنگی که گوش دادم، همين آهنگی ست که تو دوست عزیز برایش ترانه ایی نوشته ایی و صدایی خوب و پخته آنرا خوانده. اسم خواننده را مي ب
و عزیزم، واقعا به ندرت زندگی‌م انقدر شلوغ بوده. به ندرت انقدر به چیزای مختلف مجبور بودم فک کنم. نمي‌دونم نوشتن مي‌تونه کمک کنه یا نه. 
مي‌دونم که همه‌ی اینا برای اینند که تميز بشم، و مي‌دونم که لازمند. صرفا نمي‌خوام کل عمرم در حال تميز شدن باشم. 
دیروز در نهایت شروع کردم به تلاش کردن تابستونی. آهنگهای قدیمي‌م که از سر ترسیدن از گوش‌ کردن به آهنگ‌های جدید گوش مي‌دادم، پاک کردم و آهنگ‌های جدیدی رو شروع کردم. با وجود ابن که بی‌نهایت سخته،
خدا با خودتم 
با خود خود خودت 
۳۶ ساله امروز افتاده مرده 
درسته؟ 
منم دارم ۳۴ ساله ميشم 
اون حاجی بوده 
حتتتتمي که زن و بچه هم داشته 
من حاجی نیستم هیچی نیستم زن و بچه هم ندارم 
من بميرم فقط یه جا خالی ميشه یه بیکار بیاد سر کار 
یعنی نفع هم داره مردنم 
من زنده بمونم جز مایه خنده و شوخی پسرها چی ام؟ جز اینکه پسره امروز ميگه ميخوام ازدواج کنم و من ته دلم ميگم خوشششششششششش به حالت که مي تونی تصميم بگیری 
نه مثل من که امشب رفتم دم طلافروشی ها انگشت
و بالاخره به خواستگار محترم گفتم نه.درحالی که خونواده خیلی اصرار داشتن که هنوز خیلی زوده و خودش ميگفت که باید فرصت بدیم به خودمون و برخلاف من اون خیلی به این رابطه اميدواره .ولی لنگه بابام بود و من نميخواستم که زندگیمو با یکی مث بابام ادامه ادامه بدم
یه مرد سالار کامل.یه شه کامل که فکر ميکرد حتی شخصی ترین کاراش وقتی قراره تو خونه انجام بشه فقط یه زن باید انجام بده و من دلم نميخواد بقیه عمرم فکر کنم کلفت کسی هستم(هرچند کلفت بودن یکی از شغ
 ﻋﺴﻞ ﺑﺎﻧﻮ
 
 ﺳﻴﺎوش ﻗﻤﻴﺸﻲ 6/8 سنگین        
 Dm                                                C                     Dm 
عسل بانو هنوزم پیش مائی         اگر چه دست تو تو دست من نیست
Dm                                                      C               Dm هنوزم با تو ام تا آخرین شعر         نگو وقتی واسه عاشق شدن نیست
Dm      C       Gm                        F       C               Gm  Dm
 حالا هر جا که هستی باورم کن                بدون با یاد تو تنها ترینم
Dm   C          Gm           
دوست گفت: ای بابا  چقدر دنیا کوچیکه.بابت این که با یکی از همکلاسی های ده سال پیش جناب دوست در هزار کیلومتر دورتر از اینجا،  امروز!  من ده متر بیشتر فاصله ندارم!
اما نگفتم که ای دوست عزیز تازه فهميده ام دنیا خیلی خیلی خیلی بزرگتر است از اندازه ای که طی سالهای عمرم تخمين زده بودم . شاهدم این که بیخ گوش من کسی که جای مادر و خاله و کس و کارم مي شود حسابش کرد یک ماه طولانی پر از اشک و هول و هیجان را یک ماه طولانی پر از فاصله این جهان و آن جهان را طی کرد
متن های رمانتیک زیبا برای بیو پروفایل
دنیا هم که از آن تو باشدتا زمانی که درون قلب یک زنجایی نداشته باشیتا درون آوازهای عاشقان زنیزندگی نکنی و سهمي ازدلشوره های زنی نداشته باشیفقیرترین مردی …
******
متن رمانتیک برای تبریک تولد همسر
امروز یک انسان فوق العاده خاص متولد شده و آن شخص تو هستیتولدت مبارک مهربانم …
******
متن رمانتیک برای تبریک سالگرد ازدواج
روزی که تو همسرم شدیشادترین روز زندگیم بوددوستت دارم آرام جانمسالگرد عشقمون مبارک!
******
مي خ
یک جایی از سریال شرلوک، موریارتی قبل ازینکه خودش را بکشد برگشت و به شرلوک گفت که تمام زندگیش به دنبال یک حواس پرتی مي‌گشته تا اینکه شرلوک را پیدا کرده. یکی که اندازه‌ی خودش باهوش باشد. ولی حالا دیگر اورا هم ندارد چون خیلی وقت پیش شکستش داده است.
حقیقت هم همين است. اصلا بگذاریم به پای تنبلی که این یک سال گذشته را هیچ درس نخوانده‌ام. بهتر اصلا. مگر بچه‌های خرخوان احمق این مدرسه انرژی شان را از کجا ميآورند برای درس خواندن؟ از انگیزه. انگیزه‌ای
چراا بعضی خانم ها انقدرررر دوست دارن حرف بزنن؟؟
نمونه اش بنده.
البته چندساله که خودم رو خیلی محدود کردم
ولی بچه که بودم، از اینهایی بودم که یک ریییییییز حرف ميزدم :)
قوه خیالم هم قوی بود
یه عالمه چیز هم ميساختم و ميگفتم.
بعد کم کم یاد گرفتم که بنویسم.
نوشتن رو که شروع کردم حرف زدنم کمتر شد.
کمتر
و کمتر.
الان به جایی رسیدم که به زور از زبونم حرف مي‌کشن.
اماا.
خب این جلوی انحرافاتی رو گرفت، ولی خیلی هم خوب نبود.
چون من تنها شدم. چون روابط اجتماعی
فرض کن من فراموشکارم تو بیا یادم بیارکه اولین بار که دیدمت تو بدترین روزای عمرم بود ک چشمم از هرچی مرده بیزار بود تو اون روزایی ک بدترین بحران زندگی ما بود و شروع شد. ت  قدیمي ترین یادگاری اون روزایی تو شاهدترینی.وقتی ک برای اولین بار با چشمای خیس دیدمت هیچوقت فکرنميکردم آخرین بارهم همين چشما دوباره تکرار بشن. من اما تصور دیگه ای داشتم.حالا من هروز باخودم مرور ميکنم روزهامون رو بدون اینکه یادم باشه.بیاباهم مرورکنیم و بخندیم. بیا باهم تکرار ک
سالها پیش، همان روزهای خوش و ناب کودکی وقتی ترنم لطیف بهار در دقایقم
جاری مي شد؛
مي دانستم امسال سال بهتری خواهد بود. بدون اینکه کاری
متفاوت انجام دهم؛ آن سال بهتر از سال های قبل مي شد.
شاید آن روزها تنها
تفکر خوب بودنِ سال نو مي توانست سالی خوش را برایم رقم بزند و اما این
سال ها، دیگر مثل روزهای کودکی هایم شاد و خوب نیست.
دیگر این "من" دیروز
بزرگتر شده و حالا مي فهمد این خوبی های دیروز هم شاید به خاطر همان کوچکی
خیالش بوده.
مي خواهم بغض
اینو چند روز پیش تو مستی نوشتم توی گوشیم که بعدا توی این وبلاگ منتشرش کنم
ولی خیلی برام جالبه که یادم نیست منظورم با چه کسی بوده دقیقا!
متن این بود:
بهخداتاروزیکهزندهایوبیمنباشیداریگناهميکنی
گناهیدرحدخیانت، خیانتی کهبعدازیهسالدلدادگیکردی
توتاآخرعمرتگناهکارميمونیومنتاآخرعمرموفادار
زولا رو ميشه یه بازی مثل کانتر ۱.۶ دونست که یکم بافت هاش با کیفیت تره و رنگ و لعاب داره و و زبان فارسی داره و کاراکتر هاش هم چند جمله فارسی بلغور ميکنن و حالت های متفاوتی برای بازی کردن داره. بازی توی ترکیه ساخته شده ولی خب کسایی پیدا شدن که نه تنها اون رو فارسی سازی کرد بلکه چندتا سرور هم تو ایران واسه ایرانیا واسش ساختن. بازی کردنش مجانیه ولی کمي هم  pay to win هست. در حالی که پینگ ایرانیا بطور متوسط تو بازی های آنلاین خارجی ۱۳۵(خودم ۱۲۰) ولی ميانگی
همه چیز سرجای خودش هست:لباسها،استکانها،قندان،سماور،اجاق گاز،پتوهاو بالشها اما اویی که بایدباشد نیست،گلهای گلدانهازردوپژمرده هستن و یک هفته ای ميشود سماور به جوش نیومده تاچایی تازه دم خانه را عطراگین کند،قناریهاگوشه قفس کز کرده اند ونميخوانند گویی اوازشان را گم کرده اند،هیچ قابلمه ای رو اجاق نیست وغذایی پخته نشده و همه چیز گویی در یک مه صبحگاهیی ان هم ازنوع پاییزی پنهان شده،سجاده اش بعد از خوانده اخرین نماز_نمازصبح_بازنشده و نجوای دعا
 اولین روزی که نون را دیدم ازش خوشم  آمد.یک هفته بعد باهم دوست شدیم.
مودب ترین،خوش اخلاق ترین،زرنگ ترین،هنرمندترین ،مهربان ترین،منظم ترین.اصلا به نظرِ من و همه دانش آموزان و دبیرانِ مدرسه مان تمام ترین های خوب دنیا برای او ساخته شده است.
از مدت دوستیمان دو سال بیشتر نگذشته بود اما کاری نبود که باهم نکرده باشیم.سال دوم راهنمایی دومين روز مدرسه معلم پرورشی و ناظممان مرا صدا زدند دفتر. گفتند امسال هم مسئول نمازخانه مي شوی؟گفتم نه خانمگفتند
ایستاده‌ام روبروی گلدان‌رز‌های قرمز و با قیچی شاخه‌های بلندشان را کوتاه مي‌کنم، خار یکی از گل‌ها در انگشت سبابه‌ام فرو مي‌رود، عینک دایره‌ایم را بالاتر مي‌آورم و موهای افتاده بر گوشه‌ی چشمانم‌ را به کناری مي‌زنم، با دقت خار را از دستم بیرون مي‌کشم و دوباره به سمت شاخه‌ی رز گوشه‌ی گلدان خم مي‌شوم که گوشه‌ی روسری گلدار سفیدم کشیده مي‌شود، مي‌چرخم و آلفرد خندان را مقابلم مي‌بینم، بعد از سلام و احوال‌پرسی حال مادرش را مي‌پرسم و
 
 
متاسفانه مرورگر شما، قابیلت پخش فایل های صوتی تصویری را در قالب HTML5 دارا نمي باشد.توصیه ما به شما استفاده از مروگرهای رایج و بروزرسانی آن به آخرین نسخه مي باشدبا این حال ممکن است مرورگرتان توسط پلاگین خود قابلیت پخش این فایل را برای تان فراهم آورد.
param name="AutoStart" value="False">


 
پی نوشت1
یکی از بهترین شعر هایی هست که تا به حال تو عمرم شنیدم اميدوارم شما هم خوشتون بیاد:))
اگه خوب ضبط نکردم ببخشید دیگه.
اما به هرحال اميدوارم خوشتون بیاد:))
پی نوش
یک روز گرم بهاری بود، در دل تاریکی غم‌بار سر ظهر. از آن غم‌هایی که آدم گمان مي‌کند از آسمان، به شکل موجودی دو سر و سه دست نازل شده‌‌، تا گلویت را بفشارند. نشسته بودیم روی صندلی‌های لهستانی روبروی قهوه‌خانه کوچکی که با بدسلیقگی تمام تزئین شده بود. در واقع داخل قهوه‌خانه آن‌قدر زمخت و زشت بود که به خودمان زحمت داخل شدن هم نداده بودیم. همان زمان که بیرون قهوه‌خانه را برای نشستن انتخاب مي‌کردیم، با خودم گفته بودم: این اولین بار در تمام سال
اگه امروز آخرین روز عمرت باشه چکار ميکنی؟.

این رو ساعت 8 شب بعد از پیام صوتی 3 دقیقه ای که همينجوری از هرجا حرف زده بود ازم پرسید. 

مثل هر روز امروزم دیر رسیدم و بازم دیدم که این پسره مثل هر روز اون گوشه ی راهرو نشسته و داره به شاگردش آلمانی یاد ميده. دیدم که نگاهش دنبالم کرد اما مثل هر روز یادم رفت!
بعد از کلاس مثل هميشه اومدم بیرون منتها تو حیاط جا نبود بنابر این نشستم تو راهرو با یک عدد تیتاپ و دنت. تو دنیای خودم غرق بودم. و هزاران کاری که باید
به این امر معتقدم هر وقت احساس کردم که استاد صبر شدم در چندقدمي لبریز شدن کاسه‌اش هستم، و بله. تا جنون فاصله‌ای نیست از اینجا که منم.
دلم مي‌خواد همه‌چی رو ول کنم و زندگی یک‌ساله تو روستای آباء و اجدادی‌ام رو شروع کنم؛ البته سال اول آزمایشیه. 
یعنی یه جوری خودم رو با کار خفه کردم که مي‌ترسم از هرچی کتاب و متنه زده بشم؛ بدی‌اش اینجاست که هیچ اجباری درکار نیست، صرفاً انتخاب خودمه. بدی‌اش اینجاست که زندگی‌ام داره تک‌بعدی مي‌شه.
با اینکه
مـن اهدا کنندۀ عضو نیستم
ولی ميتوانم قلبم رابه تـو اهدا کنم
دوست ندارم رژیم بگیری
اندام تـو بی‌نقص اسـت
و مـن عاشق وجب بـه وجب آن هستم
 
**********
 
فکر ميکنم اقبال مـن بلند اسـت
چون تـو مي‌توانستی
هر مرد دیگری را در دنیا انتخاب کنی
و تصميم گرفتی مـن را انتخاب کنی
 
**********
 
بهترین روز زندگی مـن روزی بود
کـه با تـو آشنا شدم
اگر این درست باشد کـه عشق آسیب ميزند
مـن این ریسک را مي‌دذیرم
و تـو را تا آخر عمرم دوست خواهم داشت
 
**********
 
در طول روز هنگام
یادمه ترم هفت بودم و بایکی از سال پایینی هام منتظر بودیم تو ایستگاه اتوبوس و در حال گفتگوبا اینکه سال پایینی بود ولی از نظر سنی از من بزرگتر بود. داشتیم درباره ی اینکه من تصميم گرفتم برای ادامه تحصیل بجای ادبیات انگلیسی روانشناسی بخونم صحبت مي کردیم و یهو گفت من خیلی خوب ميتونم شخصیت آدمهارو ببینم.
منم با خنده گفتم خب ميشه شخصیت من رو هم تعریف کنی؟!
یه لحظه جدی شد و تو فکر فرو رفت
بعد گفت ميدونی شخصیت تو رو بخوام تو ساده ترین حالت ممکن توصیف کن
لباسای رسميم رو پوشیدم و حتی یه رژ شیک هم زدم :))رفتم دفتر دیدم همه رسیدن جز من! اما هنوز شروع نشده بود
همينطوری که با همه احوالپرسی ميکردم استادم اومد و اون خانوم مصاحبه گر! هم پشت سرش
گفت یک نفر داوطلب شه بقیه بیرون منتظر بمونن.و بله دیدم همه ی سرها به سمت من چرخید و منم سادگی!! کردم گفتم باشه :))
آقو! شروووووع کرد به سوال پرسیدن.انگار که مثلا بخواد هزارتا سوال رو توی یک ساعت بپرسه و عجله داشته باشه
تند تند و بدون مکث ميپرسید و اجازه نفس کشیدن هم ب
بعد از پنج تا امتحان پشت سر هم، خسته و کوفته از اتوبوس پیاده شدم. نزدیک ترین راه به خونه، کوچه ی مدرسه بود. همون کوچه ی پهنی که سه تا دبیرستان داخلش هست.دخترا با روپوش های بد رنگ و مقنعه های کم و بیش کج و کوله و صورت های بی آرایش دم در مدرسه ایستاده بودن و حواسشون به بلندی صداشون نبود. از کنارشون گذشتم و یک آن فراموش کردم که من دیگه متعلق به این جمع نیستم. که دو سال ازشون بزرگترم. که کارت متروی دانشجویی دارم و دو سال بعد قراره کلاه فارغ التحصیلیم ر
به پروسه ی گواهینامه گرفتنم نگاه ميکنم .پُر بود از پشت گوش انداختن ها .بعد از کنکور در کلاس ِ اموزشی شرکت کردم .۷ جلسه اش را رفتم و دیگر دلم نخواست و نرفتم .تا شد تابستانِ سالِ بعد و کلِ پروسه آئین نامه و اموزشی باز ادامه پیدا کرد .آن موقع هم که یادم مي آید اولش پر بودم از انگیزه و بعد در طول مسیر خالی بودم .ولی به خاطرِ حرف بابام و اینکه تمام دوستام گواهینامه داشتن ادامه دادن و بالاخره گواهیناممو گرفتم
به پروسه ی این فکر ميکنم که تو پنج سال او
من آدم فراموشی نیستم. آدم هی پشت گوش انداختن و هی به بیخیالی زدن.من حتی آدمایی ک مدتهای طولانی یا حتی کمي رو باهاشون حس خوبی داشتم نميتونم کامل فراموش کنم. مثلا آقای عین.عوضی ک بعدازاینهمه زحمتی ک واسه خودشو و مغازش کشیدیم اخرش با بدترین شکل ممکن ازش جداشدیم و کارمون کم کم داشت بیخ پیدا ميکرد. هنوزم از یاداوری اون روزایی ک هی ميرفتیم دم کلانتری حالم بد ميشه. نه بخاطر فضای بدش نه. بخاطر یاداوری روزایی ک مارو مثل نزدیک ترین کسای خودش ميدید وقتای
کمي از حرف‌های جدی‌ام در مورد ریاضیات و دوره دکتری را در طنزی که در زیر نوشته‌ام مي‌بینید. این نوشته صرفا یک طنز است که کیفیت دوره دکتری را نقد مي‌کند و روی سخنم در آن با هیچ شخص خاصی نیست. 
اصلاً باور نمي‌کردم وارد مقطع دکتری شوم آن هم چه رشته ای؟ ریاضی! درسی که هميشه در دوران مدرسه از اسمش هم هراس داشتم، حالا دیگر دکتری رشته‌اش را دارم. از آنجا که به لطف وزارت علوم دوره‌های دکتری تا دانشگاه دارقوزآباد یعنی همانجا که من دکتریم را گرفتم، ر
نزدیک دو ساعت بلکه بیشتره که حرف زدیم . حرف زد از ناراحتی هاش . از همه چی ! دل و زدم به دریا و ازش پرسیدم هنوز هم باهاش ارتباطی داری ؟! منتظر نه بودم اما گفت اره هر از گاهی سلام احوال پرسی داریم . بهش گفتم پس نرفته ! گفت چرا رفته . خیلی وقته که رفته . بهش ميگم این سبد گل های خشک شده توی این اتاق . اون تلفن هایی که ميگی هر از گاهی هست . این ميشه بودن !گفت بودن ؟نه !نه!گفتم پس ميشه نصفه نیمه رفتن . نصفه نیمه رفتن هم به درد لای جرز دیوار ميخوره !ا
خب سال ما از ۱۸ فروردین شروع شد و همين یه مورد یکی از تصميمات امسالمه که واسه انجام یه کار، کارای دیگه رو تعطیل نکنم. خب من در بدترین شرایط ممکن روحی ووجسمي رفتم سر امتحان در حدی که متنو مي دیدیم و ميخوندم ولی هیچی تو ذهنم راجع به چیزی که ميبینم نميومد. توی دونه دونه سلولهای مغزم حس خلا داشتم. نتیجه امتحانی که دوشب بیدار باشی در کل روزشم اعصاب خوردی داشته باشی بدون صبحانه و در بدترین حالت جسمي یه خانوم بری از قبل کاملا مشخصه و کاملا به دید یه تج
از دور شاید آروم به‌نظر برسم،این‌قدری که با خیال راحت روزها n ساعت وقتم رو بذارم فیلم ببینم و بقیه‌ش رو بخوابم و درصد باقی‌ مونده رو هم گاهی بزنم بیرون ولی خب این‌طوری نیست،بازه‌ی بین کنکور تا نتایج یکی از طاقت‌فرساترین‌ زمان‌هاست و حالا من دقیقا توی همون زمانم.استرسم مي‌شه تب‌خال و از گوشه‌ی لبم مي‌پره بیرون،جوش‌های هميشگی بازم سر جاشون پررنگ‌تر و متورم‌تر از قبل مي‌شن،من و صورتم اما؟خوش‌حال و بی‌خیال به‌نظر مي‌رسیم ولی مسئ
دو سال پیش بدون خداحافظی تنهاشون گذاشتم و رفتم پی درس و زندگیم که  مهمترین هدف زندگیم بود و هست .
بعد دوسال برگشتم و مهدیه ازم خواست بالا سرشون باشم به عنوان مربی و کوچر تیم
هزینه ی سنگینی بابت این دو روز براشون کردم مخصوصا زمانی که باید به صد نفر جواب پس بدم
شهر من ميزبان مسابقات آسیایی سبکی بود که بودن تیم های رنگارنگ تاجیکستان ، پاکستان و عمان و الی غیره با لباس های خوشگلشون حال و هوای خاصی به مسابقات داده بود و کاش از رژه ی تیم ها فی
تیر عجیب و غریب بود واسه‌م؛ هزارتا تجربه جدید داشتم که مي‌تونم برچسب اولین» روشون بزنم. در موردشون به کسی نمي‌گم، فراموششون نمي‌کنم، عکسی در موردشون منتشر نمي‌کنم، برای این‌که تا ابد فقط مال خودم بمونن و وقتی دور و برم کسی نیست برم یواشکی اون عکس تقاطع فردوسی و خمينی رو نگاه کنم و الماس بالای سرم مثل سیمزها سبز شه. مي‌دونی، یه جایی داشتیم از بالای کوه برمي‌گشتیم، یه قدم مونده بود غروب شه، ولی پشت سرمون ماه کامل بود و ما با هر پیچی که دو
اولین باری که پامو تو اتاق عمل گذاشتم بر خلاف تصورم به جای یه اتاق یه راهروی طولانی و بلند رو دیدم که حدود ده تا اتاق بزرگ درون خودش داشت
و من با لباسایی که هیچکدوم اونجوری که باید اندازه م نبود با سردرگمي وارد شدم 
مانتوی تنگ و ناراحت و شلوار گشاد و بد ریخت و مقنعه ای که از شدت کلفتی اجازه نميداد هیچ چیزی بشنوم باعث ميشد حس خوبی نداشته باشم
جنب و جوش غریبی اونجا بود
همه ی ادما یه شکل دیگه بودن حتی مریضا با اون لباسای آبی یه بار مصرف گشادشون
لبا
این روزا هر طور که هست سرم رو به کار گرم مي‌کنم.هشت و نیم - نه صبح مي‌زنم بیرون مي‌رم سر کار، تقریبا هشت شب برمي‌گردم. تا یه استراحت کوچیک کنم و یه سریال ببینم نصفه شب شده و باید بخوابم.اگه کار نباشه ميشينم سر پروژه و خودم رو خوب مشغولش مي‌کنم. البته اونم ددلاینش سه چهار روز دیگه‌س. باید یه سرگرمي جایگزین پیدا کنم. آها البته یادم به پروژه کارشناسی نبود! شاید فردا باز بشينم سر اون. یا بعد از ددلاین. هر وقت که کاری نداشتم. هر وقت دیدم فکرم داره
سال 97 دیشب تمام شد؛ و ما در حالی سال جدید را شروع کردیم که پدر بزرگ و مادربزرگ پدری و عمه‌ها در کنارمان بودند. فکر مي‌کنم اولین سالی بود که در کنار اقوام تحویلش کردیم و تا جایی که ذهنم یاری مي‌کند، هرسال در خانۀ خودمان بودیم چون والدین معتقدند که آدم باید لحظۀ سال تحویل، یا در خانه‌اش باشد و یا یک مکان مذهبی مانند حرم امامان و امام‌زادگان؛ بنابراین گاهی پیش مي‌آمد که ما در خانه مي‌ماندیم و پدر تنها به پابوس فلان امامزاده مي‌رفت و من ته دل
دانلود آهنگ جدید بد شدی از امو باند با بهترین کیفیت + پخش آنلاین
بد شدی با من دیدی شکستم
یه روزی رفتی ببین چه خستم
Download Ahang Jadid 98 Emo Band Benam Bad Shodi

دانلود آهنگ امو باند به نام بد شدی
 با دو کیفیت ۳۲۰ و ۱۲۸
متن و ترانه آهنگ امو باند – بد شدی
بد شدی با من
دیدی شکستم
یه روزی رفتی
ببین چه خستم
این فاصله منو پیرم کرد
دنیا غریبه با احساسم
خودمو تو آینه مي بینم اما انگار که نميشناسم
توی خلوت خودم همش یه گوشه تنهایی مي شينم
سکوتِ بغضمو مي شکنم و خودمو
 
روزهای یکشنبه رو هیچوقت دوست نداشتم دلیل خاصی هم بابت این قضیه ندارم به گمانم سختترین روزهای هفته هست اما خب روزهای یکشنبه رو باید جوری بگذرونم که تلخیش روحس نکنم،ازصبح که چشمم به دنیابازشدوخدابازهم فرصت زندگی کردن روبهم هدیه داد،نمازم روخوندم وناگهانی یاد گذشته هاافتادم یاددوستان ودبیران دوران دبستان وراهنمایی ودبیرستان افتادم خیلی عجیب بود اسم وفاميل یه سریاشون رو یادم نبود،یادحرف مامان افتادم که هربارکه ميگفت اسم دوستام ودبیرا
خب این یه چالش جالبه بنظرم که به دعوت جناب هاتف منم دوس داشتم شرکت کنم:)
البته بنظرم این عادات و رفتارا بیشتر از عجیب بودن منحصر به فردن.
1) من تا به حال توی کل عمرم به خیارشور و ترشی و زیتون و مشتقاتشون لب نزدم و به شدت متنفرم ازشون:/
2) عادت دارم یه وسیله ای که جدید ميخرم اول دل و رودشو بریزم بیرون ببینم داخلش چه خبره، بعد سرِهمش کنم و ازش استفاده کنم.
3) اگه یه لباسو واسه چند لحظه ام تنم کنم و در بیارم حس ميکنم کثیف شده و باید شسته بشه.
4) خیلی روی ب
به بهانه ی هشتم مارس.

مدتیه به اینکه در گذشته سیاه پوستا چه نا حقی ها و ظلم هایی تحمل کردند تا به اینجا رسیدند علاقه مند شده ام . اینجا که مي گویم منطورم این است که بپذیرند سیاه پوستی رییس جمهورشان باشد . تک تک این تاریخی که پر بود از ظلم برایم آشنا است .انگار در حال هم در حال اتفاق افتادن است .ان هم بر سر موضوع دیگری به نام زن بودن.هرگوشه ای از دنیا به شکلی .و در این گوشه ای که من هستم متاسفانه اوضاع از اکثریت گوشه های دیگر بدتر است. ولی تاسف بزرگم
 فرید زکریالی کوآن یو مرحوم (اولین نخست وزیر سنگاپور) معمولا به من مي گفت: "آمریکا اگر بتواند قدرت اصلی اقیانوس آرام باشد، مي تواند در قرن 21، قدرت اصلی دنیا باقی بماند." لی، بنیانگذار سنگاپور مدرن و یکی از باهوشترین ذهن های استراتژیک است که در عمرم دیده ام، در اواخر زندگی اش در مورد این موضوع صحبت مي کرد چون نگران از دست رفتن ثباتی بود که موجب رشد فوق العاده جهان در نیم قرن گذشته شده بود. از نظر او راهکار اصلی تعامل عميق آمریکا با آسیا بود. به ن
نشسته بودم کنار تخت و سعی مي‌کردم بی‌صدا اشک بریزم. خوب نبودم و تمام غصه‌های عالم ریخته بود در دلم. ميان اشک‌ریختن‌هایم، صدای اشک‌ریختن‌های او را هم مي‌شنیدم؛ یک صدای ميوميوی ضعیف. حدودا یک‌ساعت پیش پسرعمه‌ام او را برده بود و انداخته بود در خیابان؛ یک بچه گربهٔ لاغروی نحیف و بیمار را! آدم‌های بی‌رحم. از آدم‌هایی که با حیوانات دشمن‌اند مي‌ترسم، از آدم‌هایی که نسبت به موجودات ضعیف‌تر از خودشان رحمي ندارند مي‌ترسم، از آدم‌هایی که
وقتی که به ابتدایی رفتم؛ برای اولین بار فهميدم نمره چیست. قبل از آن در برگه‌های امتحانی تنها خوب؛ بد؛ عالی؛ را دیده بودم که گاهی چندین صدآفرین اضافی هم به پایش چسبیده شده بود. اما ابتدایی فرق مي‌کرد. یک عدد را بالای برگه مي‌نوشتند و مي‌گفتند که نمره‌ات این است. دیگر خبری از خوب؛ بد؛ عالی؛ نبود، ولی مي‌شد فهميد اگر بیست شوی یعنی همان عالی» و هر چیزی پایین‌تر از آن دیگر عالی نیست. بیست گرفتن همان‌قدر که عالی گرفتن لذت مي‌داد، لذت‌بخش بود
سلام.
این پست قراره کلی طولانی باشه.
به اندازه ی تمام وقتایی که اونقد حالم بد یا خوب(کاذب)بود ک نميتونستم یا نشد که بنویسم.
سال 97 شاید بدترین سال زندگی من بود که چندتا از بهترین اتفاق های عمرم توش اتفاق افتادن.
اولاش که کنکوری بودم و اون قضیه ای که برام پیش اومد که مرز بین زندگی و مرگ برام یه تار مو هم نبود.
اصلا نميدونم چی منو نگه داشت.
واقعا نميدونم.
بخاطر این قضیه فک ميکردم کنکورم فاتحه ش خونده ست.
وقتی نتایج اومد اونقدر ناراحت بودم که با وجود
بعده یه مدت دوباره اعلام شد که یه آزمون دیگه در راهه!
ماهم که خسسسسسسته!.آزمون سنجش هم که قبلش بود قوز .اینم اومده بود بشه بالای قوز!
خانم نایاب با تمام احساساتش (به طرز تهدید واری)بهمون فهموند که اگه ایندفعه هم گند بزنین.متقابلن گند ميزنم به زندگیتون!هرچند که گوش شنوایی در کار نبود!.بچه های ما پیر گوشی زود رس داشتن!
خانم  راستگو هم که در اون گوشه کنارا کمين کرده بود یه لبخند دانش آموز هراس زد و افتضاح خیط کننده قبلی رو بهمون یادآور شد!
بچه ه
پیچ هیتری که ظرف واکنشم روی اون بود چرخوندم تا خاموش بشه. رفتم سمت پنجره که یک سانتی برای تهویه ی هوای آزمایشگاه باز گذاشته بودم. قبل از اینکه ببندمش وسوسه شدم کامل بازش کنم و تا کمر خم بشم بیرون. ارتفاع چهار طبقه ای و سیاهی نقره پاشی شده ی شب خستگی سیزده ساعت کار رو ازم مي گرفت. اون شب از آزمایشگاه ما فقط من مونده بودم تا کار جداسازی محصولم کامل بشه. تنهایی اون لحظه م واسه خاطر تلاشی بود که برای خالص سازی محلول پیریميدینم صرف کرده بودم. دوستش د
پس کى تهران کنسرت ميزارى داش گلم
sarl.azizianAliiii bodiiiieshqiiii❤️❤️❤️
7.avaaa_29چقدر قشنگ نگاهتون ميکنه
saharmosafer683عـــــــــــــالیالان اون بچه نشسته وسط جمع فاميلاشو داره تعریف ميکنه از دیشب،اخ ک چ پزی ميده و پزم داااره واقعا
royalriz20@vida.htc
alirezaalipour_22❤❤
yasamanezahraای جانم!
zeinab.afkari.78
alirezatalischi_farimaBehtrin jn
miss_samaneh_ss❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤❤
shakilia3655عععععععششششققققققییییی
mobina.v23چقددد سفید بهتون مياااااادبهترین رنگه براتونننننو این مدل مو هم خیییییلى بهتون ميااااد خی
سریع گذشت. حالا دو روز است که ترم اولم تمام شده و دو روز دیگر ترم بعدی شروع مي‌شود. دو سال و نیم بود که سر هیچ کلاسی ننشسته بودم. دو سال و نیم بود که از هرگونه فضای آموزشی فاصله داشتم. راستش برای دومين بار هم بود که توی عمرم کلاس زبان مي‌رفتم. یک‌بار 10 سال پیش یک ترم رفتم یک موسسه‌ای و حوصله‌ام سر رفت از کندی کار و دیگر نرفتم. این دفعه اما فرق مي‌کرد. توی این دو سال و نیم دوره‌های آنلاین ای-دی-ایکس و گهگاه کورسرا بود. ولی کلاس و همکلاسی و این حرف
دانلود آهنگ جدید امو بند بد شدی
دانلود آهنگ امو بند به نام بد شدی کیفیت ۱۲۸ و ۳۲۰ ، با لینک مستقیم ، همراه با پخش آنلاین و متن آهنگ
دانلود آهنگ فوق العاده بد شدی با صدای امو بند از جوان ریميکس
Download New Music Emo Band – Bad Shodi

آهنگ جدید امو بند عزیز را مي توانید بزودی از جوان ریميکس دانلود نمایید.
ساخته تازه این گروه، بد شدی نام گرفته است.
موزیک در سبک پاپ قرار دارد.
همچنین مي توانید موزیک قبلی این گروه را از لینک زیر دانلود نمایید :
دانلود آهنگ امو بند با
عکس آقای خامنه ای

تبلیغات

آخرین مطالب